NIKADA NE ZABORAVI GENOCID I HOLOKAUST U BOSNI I SREBRENICI

VRAŽIĆANI CIJELOG SVIJETA

22.02.2019.

MIMBERA - UPISAO SAM DIJETE U MEKTEB


الْحَمْدُ لِلَّهِ  رَبِّ الْعَالَمِينَ، نَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَ نَسْألُهُ الكَرَامَةَ فِيماَ بَعْدَ الْمَوْتِ لَنَا وَ لِجَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ. وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَ مِنْ سَيِّئاتِ أعْمَالِنَا. مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ.
وَأشْهَدُ أنْ لا إِلَهَ إِلاّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، أرْسَلَهُ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَ سِرَاجًا مُنِيرًا لِيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلىَ الْكَافِرِينَ.
 صلى الله تعالى عليه وعلى آله وأولاده وأزواجه وأصحابه وأتباعه. وخلفائه الراشدين المرشدين المهديين من بعده. ووزارئه الكاملين في عهده. خصوصا منهم على ساداتنا أبي بكر وعمر وعثمان وعلي. وعلى بقية الصحابة والقرابة والتابعين. والذين اتبعوهم بإحسان إلى يوم الدين،
 رضوان الله تعالى عليهم وعلينا أجمعين. أما بعد، فيا عباتد الله، اتقوا الله وأطيعوه. إن الله مع الذين اتقوا والذين هم محسنون
قال الله تعالى فى كتابه الكريم :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ
 صدق الله العظيم
 U ime Allaha, Milostivog, Samilosnog!            
 Hvala Uzvišenom Allahu, Milostivom, Samilosnom, Vladaru Sudnjeg dana, Allahov blagoslov i mir na Njegovog poslanika Muhammeda a.s., njegove ashabe i sve koji ga budu slijedili do Sudnjeg dana. Amin!
 A zatim: dragi brate i poštovana sestro, danas je petak 17. džumade-l-uhra 1440. ili 22. februar 2019. godine. Ovo je 24. hutba u novoj godini. Prošli petak imasmo temu, ,Saosjećanje', a današnja je, ,Upisao sam dijete u mekteb.'
Mekteb je pojam za učenje i naučavanje osnova naše vjere. Malo nas je koji da nismo bar mjesec dana proveli u mejtefu. Kroz vijekove ljubomorno se čuvala institucija mekteba i prenosila na buduće generacije, sve slijedom Poslanikovih s.a.v.s riječi: ,,Vaša djeca su vaša najbolja investicija-opskrba.''
I sam sam podižući svoju djecu pitao se, zašto sam svoje dijete upisao u mekteb?  Danas ponosno velim.
Upisao sam dijete u mekteb, jer sam musliman, jer su mi babo i mama bili muslimani, jer su mi i djed i nana bili muslimani, jer su mi djed i nane, moga djeda i nane, bili muslimani, i k tomu još, amidža, dajža, dajdžinca, amidžinca, bratići i sestrići i njihova djeca.
Upisao sam dijete u mekteb, zato što sam savjestan i ozbiljan musliman, zato što želim sređen život i lijep i sređen džemat, zato što želim da ja i moje dijete budemo svjesni, savjesni, uzorni, učeni i pametni insani.
Upisao sam dijete u mekteb, jer je najljepše sjesti u mektepsku klupu, zato što moje dijete na vratima mekteba vedra i vesela lica dočekuje imam-muallim.
Upisao sam dijete u mekteb, zato što su i mene moja rahmetli majka i rahmetli mi babo vodili u mekteb, da im se Uzvišeni smiluje i naseli ih Firdevsu-džennetu.
Upisao sam dijete u mekteb, zato da nauči pravilno klanjati i kur'anske sure izgovarati, iako i ja kod kuće svoje dijete vjeri učim, ali, mekteb je mekteb.
Upisao sam dijete u mekteb, jer želim da i ja štogod lijepo od djeteta svoga čujem i naučim, kad se kući iz mekteba vrati.
Upisao sam dijete u mekteb i redovno kontaktiram vjeroučitelja-muallima, zovnem ga i priupitam, fali li štogod našoj djeci u mektebu, šta ja mogu pomoći, da naše mekteblije budu još bolji i uspješniji učenici.
Upisao sam dijete u mekteb, jer se gvožđe kuje dok je vruće i djeca se odgajaju i uče dobroti i poštenju još od ranog djetinjstva.
Upisao sam dijete u mekteb, jer znam da su tamo djeca na pravom putu, da meleki šire svoja krila nad mektepskim učionicom i mektepskom djecom.
Upisao sa dijete u mekteb, jer je muallim strpljiv i blago ih uči, da se takmiče u dobru, da smireno razgovaraju o vjeri kroz igru, a one koji se trude, nagrađuje.
Upisao sam dijete u mekteb, jer želim da moje dijete pored subote i nedjelje ima i dodatne časove mekteba, da se što prije nauči klanjati i Kur'an po tedžvidu čitati.
Upisao sam dijete u mekteb, jer sam svjestan kur'anskog ajeta: ,,Trudite se! Allah će trud vaš vidjeti, a i Poslanik Njegov i vjernici, i vi ćete biti vraćeni Onome koji zna nevidljivi i vidljivi svijet,pa će vas o onome što ste radili obavijestiti.“ 
Upisao sam dijete u mekteb, jer hoću da sebe i svoje dijete sačuvam od džehennemske vatre koja će biti strašna. Allah dž. š. u Kur’anu kaže: „O vi koji vjerujete, sebe i svoje porodice čuvajte od vatre čije će gorivo ljudi i kamenje biti i o kojoj će se meleki strogi i snažni brinuti, koji se onome što im Allah zapovijeda neće opirati, i koji će ono što im se naredi izvršiti.“ (Et‑Tahrim, 6. ajet)
Upisao sam dijete u mekteb, zato što želim da iza sebe ostavim uzorno i odgojeno dijete, koje će učiti fatihu, jasin i hatmu i upućivaće inšaAllah, dove Allahu dž. š., za me i za moju ženu, kad preselimo. Muhammed a. s. je rekao: „Kada čovjek umre prekida se mogućnost pristizanja sevaba za dobra djela osim u 3 slučaja: ako je iza sebe ostavio valjano i hairli u islamu odgojeno dijete koje mu dovu čini, ako je ostavio trajnu sadaku ‑ vakuf, koji i poslije njegove smrti koristi ljudima i znanje kojim se ljudi koriste i poslije njegove smrti.“
Upisao sam dijete u mekteb, zato što želim da moje dijete upozna, zavoli i razumije osnovne propise vjere, i da se navikne da ih praktično primjenjuje. Da nauči kako će na riječi i na djelu biti i ostati musliman, a da se vjere nikad ne zastidi.
Upisao sam dijete u mekteb zato, što želim da moje dijete upozna šta mu je kao muslimanu halal ‑ dozvoljeno, a šta haram ‑ zabranjeno. Želim da nauči kakvo je zlo alkohol, droga, prostitucilja, krađa, laž, sijanje smutnje, ogovaranje itd., i da se toga kloni.
Upisao sam dijete u mekteb, zato što želim da moje dijete izgradi privrženost prema džematu i Islamskoj zajednici, prema svojoj domovini i prema svemu drugom što je napredno i humano i korisno.
Upisao sam dijete u mekteb, jer razmišljam o riječima Muhammeda a.s.:, „Neće doći pred Allaha Njegov rob musliman s većim grijehom nego li onaj koji je dozvolio da mu kućna čeljad ostanu bez valjanog islamskog odgoja i poznavanja islamskih propisa, bez kojih se ne može valjano živjeti životom vjernika.“
Upisao sam dijete u mekteb, jer znam, da, ako ga bez šehadeta i namaza Dunjaluku prepustim, šejtan će mu vođa biti. Šaljem dijete u mekteb zato da ključ od kuće spasa uzme, a šehadet je posigurno džennetski ključ.
Upisao sam dijete u školu i u mekteb, jer sama škola, a ni sam mekteb, ne čine čovjeka snažnim da šejtanu rekne: Ne! Škola i mekteb zajedno šejtana rastužuju i od šejtana nas zaštićuju.
Dova
Uzvišeni Bože, pomozi nas da djecu svoju osposobimo za dunjalučki život ovdje i kad se u mezar naselimo, da nam i tamo sevapi stižu, jer je odgojeno dijete najbolja investicija i dobro koje traje. Amin!
Milostivi Allahu, daruj mudrost onima koji nas na pravi put vode. Neka nam srca ustrepte u džamiji i na džumi namazu. Čuvajmo svoju islamsku zajednicu. Amin!

ألا إن أحسن الكلام و أبلغ النظام. كلام الله الملك العزيز العلام. كما قال الله تبارك و تعالي في نظم الكلام: و إذا قريئ القرآن فاستمعوا و أنصتوا لعلكم ترحمون.
أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم: إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ.
[جلوس]
بارك الله لنا و لكم و لسائر المؤمنين و المؤمنات و المسلمين و المسلمات الاحياء منهم و الاموات يرحمتك يا أرحم الرحمين
الخطبة الثانية
الحمد لله حمد الكاملين. و الصلاة و السلام علي رسولنا محمد و آله و صحبه أجمعين. تعظيما لنبيه و تكريما لفخامة شأن شرف صفيه. فقال عز و جل من قائل مخبرا و آمرا: إن الله و ملائكته يصلون علي النبي, يا أيها الذين آمنوا صلوا عليه و سلموا تسليما.
اللهم صلي علي محمد و علي آل محمد, كما صليت علي ابراهيم و علي آل ابراهيم, إنك حميد مجيد.
اللهم بارك علي محمد و علي آل محمد, كما باركت علي ابراهيم و علي آل ابراهيم, إنك حميد مجيد.
اللهم أصلح أحوالنا, و أحسن أعمالنا, و بلّغْنا مما يرضيك آمالنا, و ولِّ اُمورنا خيارنا, و لا تولَّ اُمورنا شرارنا, و لا تؤاخذنا بما فعل السفهاء منّا, و كن لنا و لا تكن علينا. اللهم اجعل هذا البلدآمنا, مؤمنا, مطمئنّا و سائر البلاد المسلمين برحمتك يا أرحم الرحمين.
ان الله يأمر بالعدل و الإحسان ، و ايتاء ذي القربي و ينهي عن الفحشاء و المنكر و البغي يعظكم لعلكم تذكرون
 صدق الله العظيم

Literatura: Tefsir ibni Kesir, Sahihul Buhari.

Nijaz Salkić

15.02.2019.

MIMBERA - SAOSJEĆANJE

الْحَمْدُ لِلَّهِ  رَبِّ الْعَالَمِينَ، نَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَ نَسْألُهُ الكَرَامَةَ فِيماَ بَعْدَ الْمَوْتِ لَنَا وَ لِجَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ. وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَ مِنْ سَيِّئاتِ أعْمَالِنَا. مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ.

وَأشْهَدُ أنْ لا إِلَهَ إِلاّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، أرْسَلَهُ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَ سِرَاجًا مُنِيرًا لِيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلىَ الْكَافِرِينَ.

 صلى الله تعالى عليه وعلى آله وأولاده وأزواجه وأصحابه وأتباعه. وخلفائه الراشدين المرشدين المهديين من بعده. ووزارئه الكاملين في عهده. خصوصا منهم على ساداتنا أبي بكر وعمر وعثمان وعلي. وعلى بقية الصحابة والقرابة والتابعين. والذين اتبعوهم بإحسان إلى يوم الدين،

 رضوان الله تعالى عليهم وعلينا أجمعين. أما بعد، فيا عباتد الله، اتقوا الله وأطيعوه. إن الله مع الذين اتقوا والذين هم محسنون

قال الله تعالى فى كتابه الكريم :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ

أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ

 صدق الله العظيم

 U ime Allaha, Milostivog, Samilosnog!            

 Hvala Uzvišenom Allahu, Milostivom, Samilosnom, Vladaru Sudnjeg dana, Allahov blagoslov i mir na Njegovog poslanika Muhammeda a.s., njegove ashabe i sve koji ga budu slijedili do Sudnjeg dana. Amin!

 A zatim: dragi brate i poštovana sestro, danas je petak 10. džumade-l-uhra 1440. ili 15. februar 2019. godine. Ovo je 23. hutba u novoj godini. Prošli petak imasmo temu, ,Važno kod nas', a današnja je, ,Saosjećanje.'

 Allah, dž.š. je opisao prave vjernike, kako jedni drugima saosjećanje i razumijevanje preporučuju, pa kaže: ... a uz to da je od onih koji vjeruju, koji jedni drugima izdržljivost preporučuju i kojima jedni drugima milosrđe preporučuju, oni će biti sretnici!

Poštovani, braćo i sestre.

 Uzajamna razumijevanje, blagost i samilost je odlika dobrih ljudi. U srcima i dušama dobrih insana, stanuje blagodat zvana saosjećajnost.

 Oni koje nemaju razumijevanja za siromahe, prezadužene, bolesne, odbačene, usamljene, doista su nesretnici i daleko od Allahove milosti, kao što je rekao Muhammed a.s.: „Samo će nesretniku biti uskraćena milost.“

To znači?

 Da pri susretu sa odbačenim, nesretnim, povrijeđenim, izdvojimo bar malo vremena za riječi utjehe i riječi razumijevanja.

 Da razvijemo sposobnost prepoznavanja nevoljnika i potrebnika, a više od toga je da potrebnome pružimo pomoć, iako je sam od nas ne traži.

 Da se ne žalimo kako smo propatili i namučili se, služeći one koje volimo i koje smo dužni služiti.

 Abdullah ibn Amr ibn el-As, r.a., prenosi da je Allahov Poslanik, a.s., kazao: „Milostivi se smiluje onima koji su milostivi, smilujte se onima koji su na Zemlji, pa će se vama smilovati Onaj koji je na nebesima.“

 Da poštedimo svoje ukućane, ženu, muža, djecu, radne kolege ili prijatelje od prigovora, kritika i ,savjeta' koje oni ne traže…?  

 Da saosjećamo sa svojom ženom, u kućnim poslovima, i u njenim teškoćama. Nije sramota ženi pomoći u kućnim poslovima, nije sramota nekad zašutjeti i prešutjeti, ne svađati se s njom, to nije muška slabost, to je viteštvo kod muškaraca.

 U hadisu koji je zabilježio Tirmizi, od Enesa, r.a. stoji: „Kada je Poslanik, s.a.v.s., jedne prilike bio sa ashabima kod Aiše, r.a., njegova druga supruga poslala mu je, preko svog sluge, zdjelu sa hranom. Kada je to vidjela Aiša, r.a., uzela je zdjelu i razbila je o zemlju, pri čemu se prosula hrana. Božiji Poslanik, s.a.v.s., sastavio je koliko je mogao razbijenu zdjelu i pokupio hranu. Zatim je mirno rekao ashabima: ,,Kod vaše majke proradila je ljubomora, jedite ovu hranu.'' Šta bi uradila većina današnjih muškaraca da im supruge razbiju tanjir pred gostima?

 Da nam ne dosadi da pazimo i njegujemo roditelje i da im se obraćamo biranim riječima. Jesmo li naučili ovaj ajet: “…kad jedno od njih dvoje, ili oboje, kod tebe starost dožive, ne reci im ni: ,Uh!’ – i ne podvikni na njih, i obraćaj im se riječima poštovanja punim…” (El-Isra’, 23-24.)

 U komentaru ovog dijela ajeta ,,ne reci im ni: ,Uh”’, Imam El-Kurtubi je protumačio: ,,To znači da u njegovom obraćanju roditeljima ne smije biti ni najmanja nijansa mrzovolje niti neraspoloženja“, a Mudžahid u komentaru istih ovih riječi kaže slijedeće: ,,Kada tvoji roditelji ostare, te više ne budu mogli kontrolirati malu ili veliku nuždu kao što je ni ti nisi mogao kontrolirati onda kada si bio dijete, nemoj da ti se to gadi i u toj situaciji ne reci ni ,uh’.“

 Da u znak pomoći darujemo veću novčanicu djetetu siromašnog rođaka, pomažući ga tako, to je način da ga ne potcijenimo i povrijedimo.

 Da svaka naša pomoć bude iskreni nijet i hairli gest a ne reklama kojom bi se eventualno okolo hvalili, da smo nekome pomogli, da smo bili s nekim, kad mu je bilo najteže'.

 Saosjećanje u teškoći

 Dječak je upitao oca: „Vidiš li kako se našem komšiji umanjio imetak, a trgovina mu propada?“ Otac mu odgovori: „Molim Allaha da sačuva njega i njegov imetak. Znaci imana su da moliš za svoga brata muslimana ono što želiš i sebi.“

Sin: „Iako ti moliš za njega i njegovo blagostanje, ja ne želim to, oče.“

Otac: „A zašto, sinko?“

Sin: „Želim da te obavijestim. Tražio sam od njega da nam vrati novac koji nam duguje. A on je odjednom utihnuo i postao je tužan. Molio je da odgodimo vraćanje duga.“

Otac: „Trebao si malo prešutjeti dug, da sačekaš i ne tražiš mu povrat, a ne da mu otežavaš.“

Sin: „Ako mu odložimo povrat duga može se desiti da bankrotira, a mi da ne dobijemo svoj dio. Želio sam da nam vrati dok nije izgubio sve što ima.“

Otac: „Time mu, sinko, samo dodatno otežavaš i vrijeđaš ga.“

Sin: „Ali oče, to je naše pravo.“

Otac: „Gdje ti je oporuka Poslanika a.s. prema komšiji? Zamalo da komšiju nije svrstao u nasljednike. Allah će pitati za druženje koje je trajalo samo 1 sahat.

Sin je šutio, a otac nastavio: „Kako bi ti bilo da si na njegovom mjestu, pa da ti on traži ono što si ti njemu?“

Sin i dalje samo šuti. Otac je nastavio sa pitanjima: „Znaš li koja je nagrada da pogledaš onoga ko je u teškoći?“

Sin stidljivo upita: „A koja je nagrada, oče, da te Allah nagradi i sačuva?“

Otac: „Nagrada mu je Džennet, a još bolje od toga je Allahova milost i oprost.“

Sin: „Pojasni to detaljnije!“

Otac: „Poslanik a.s. je sjedio u Revdi (prostor između mihraba i minbere) svoje džamije, kao i obično poslije namaza, podučavajući i savjetujući ljude da budu kao jedno tijelo u zajedništvu. Poručio je: „Jedan bogati čovjek iz prijašnjih vremena je polagao račun. Allah mu je dao ogromno bogatstvo i kada je stao ispred Gospodara, On ga je upitao, iako najbolje zna šta je radio: „Šta si na dunjaluku radio sa imetkom kojeg sam ti dao, robe Moj?“  

 Rekao je: „Da li mogu išta sakriti Gospodaru kad Ti sve tajne poznaješ? Znaš ono što je bilo, i ono što biva, i ono što nije bilo, šta bi bilo kad bi bilo. Postupao sam, Gospodaru, sa imetkom koji si mi Ti dao tako što sam sa ljudima poslovao, a Ti to najbolje vidiš.

 Sa ljudima sam blago postupao prelazeći preko njihovih nedostataka, olakšavajući onima koji su na muci, pomažući nevoljnicima.“ Allah Uzvišeni mu reče: „Imaš li za to nekoga da ti sve to posvjedoči?“ Čovjek: „Govorio sam svom radniku: – Kada dođeš do onoga ko je u teškoćama, olakšaj mu ne bi li Allah nama olakšao.“

 Allah Uzvišeni ga upita: „Zašto si tako postupao?“ Čovjek: „Nisam imao mnogo dobrih djela, te sam mislio da olakšavam ljudima, a Alah će meni olakšati.“

Uzvišeni Allah reče: „Ja Sam onakav kakvog Me Moj rob zamislio. Ja sam preči

da budem takav od njega. Olakšajte mome robu…“ Meleki ga uvedoše u Džennet

ponosno i časno.

Sin: „Pobijedio je čovjek, kupio je onaj svijet ovim svijetom.“

Otac: „Pa zar da se ne ugledamo na njega, sinko?“

Sin: „Da oče, Allah te nagradio svakim dobrom''. (Rijadu salihin)

Dova

 Uzvišeni Bože, uvedi nas u društvo dobrih ljudi i na Sudnjem danu nas zaštiti hladom Svoga Arša, kada drugog hlada neće biti. Amin!

 Milostivi Allahu, daruj mudrost onima koji nas na pravi put vode. Neka nam srca ustrepte u džamiji i na džumi namazu. Čuvajmo svoju islamsku zajednicu. Amin!

ألا إن أحسن الكلام و أبلغ النظام. كلام الله الملك العزيز العلام. كما قال الله تبارك و تعالي في نظم الكلام: و إذا قريئ القرآن فاستمعوا و أنصتوا لعلكم ترحمون.

أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم: إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ.

[جلوس]

بارك الله لنا و لكم و لسائر المؤمنين و المؤمنات و المسلمين و المسلمات الاحياء منهم و الاموات يرحمتك يا أرحم الرحمين

الخطبة الثانية

الحمد لله حمد الكاملين. و الصلاة و السلام علي رسولنا محمد و آله و صحبه أجمعين. تعظيما لنبيه و تكريما لفخامة شأن شرف صفيه. فقال عز و جل من قائل مخبرا و آمرا: إن الله و ملائكته يصلون علي النبي, يا أيها الذين آمنوا صلوا عليه و سلموا تسليما.

اللهم صلي علي محمد و علي آل محمد, كما صليت علي ابراهيم و علي آل ابراهيم, إنك حميد مجيد.

اللهم بارك علي محمد و علي آل محمد, كما باركت علي ابراهيم و علي آل ابراهيم, إنك حميد مجيد.

اللهم أصلح أحوالنا, و أحسن أعمالنا, و بلّغْنا مما يرضيك آمالنا, و ولِّ اُمورنا خيارنا, و لا تولَّ اُمورنا شرارنا, و لا تؤاخذنا بما فعل السفهاء منّا, و كن لنا و لا تكن علينا. اللهم اجعل هذا البلدآمنا, مؤمنا, مطمئنّا و سائر البلاد المسلمين برحمتك يا أرحم الرحمين.

ان الله يأمر بالعدل و الإحسان ، و ايتاء ذي القربي و ينهي عن الفحشاء و المنكر و البغي يعظكم لعلكم تذكرون

 صدق الله العظيم

Literatura: Tefsir ibni Kesir, Sahihul Buhari.

Nijaz Salkić

08.02.2019.

MIMBERA - VAŽNO U NAS

الْحَمْدُ لِلَّهِ  رَبِّ الْعَالَمِينَ، نَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَ نَسْألُهُ الكَرَامَةَ فِيماَ بَعْدَ الْمَوْتِ لَنَا وَ لِجَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ. وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَ مِنْ سَيِّئاتِ أعْمَالِنَا. مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ.

وَأشْهَدُ أنْ لا إِلَهَ إِلاّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، أرْسَلَهُ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَ سِرَاجًا مُنِيرًا لِيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلىَ الْكَافِرِينَ.

 صلى الله تعالى عليه وعلى آله وأولاده وأزواجه وأصحابه وأتباعه. وخلفائه الراشدين المرشدين المهديين من بعده. ووزارئه الكاملين في عهده. خصوصا منهم على ساداتنا أبي بكر وعمر وعثمان وعلي. وعلى بقية الصحابة والقرابة والتابعين. والذين اتبعوهم بإحسان إلى يوم الدين،

 رضوان الله تعالى عليهم وعلينا أجمعين. أما بعد، فيا عباتد الله، اتقوا الله وأطيعوه. إن الله مع الذين اتقوا والذين هم محسنون

قال الله تعالى فى كتابه الكريم :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ 

لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

 صدق الله العظيم

 U ime Allaha, Milostivog, Samilosnog!            

 Hvala Allahu Koji među robovima najviše voli dobročinitelje, kojima uvećava dobra djela i nagradu. Svjedočimo da je samo Allah Bog, jedan i jedini, Kojem ravnog nema, i svjedočimo da je vjerovjesnik Muhammed a.s., Allahov rob i poslanik. Allah blagoslovio Pejgambera našeg, njegovu porodicu i ashabe, kao i one koji ih slijede do Dana obznanjivanja Istine. 

 A zatim: dragi brate i poštovana sestro, danas je petak 02. džumade-l-uhra 1440. ili 08. februar 2019. godine. Ovo je 22. hutba u novoj godini. Prošli petak imasmo temu, ,Dobro činiti', a današnja je, ,Važno kod nas.'

Poštovani, braćo i sestre.

 Šta je za vjernika najpreče, u životu koji brzo prolazi, u životu u kojem se sve nudi, u životu u kojem je sve na dohvat ruke, u životu u kojem se malo ko snalazi. Ponašamo se kao da je dunjaluk na rasprodaji, pa kupujemo što nam treba i ono što  nam možda nikada neće zatrebati i u čemu ćemo malo uživati.

 Abdullah ibn Mes'ud, r.a. je jedne prilike kazao: „Ko može svoje bogatstvo podići na nebo, gdje ga ne mogu rastočiti crvi i pokrasti lopovi, neka to učini jer je srce čovjeka vezano za njegovo bogatstvo!“

 Pitamo se šta nam je najpreče u ovom kratkom životu? Šta ima što će nas odmarati, liječiti, otrijezniti, šta je to što će nas oplemeniti da postanemo bolji ljudi, šta je to što će nam imetak pročistiti i ljudski nas opečatiti i šta je to što će nam život produžiti?

 Je li to namaz, za koji je propisan poseban poziv zvani ezan, koji se pet puta dnevno ponavlja. Koliko je ljudi prihvatilo islam nakon što su čuli, osjetili i doživjeli ljepotu ezana? Da je kojim slučajem propisano da se zajednički namaz obavlja u kućama umjesto u džamijama, šta bi od ljepote islama ostalo. Lijepa li je džuma namaz, gdje  se safamo i redamo i svjedočimo o sebi, svom imanu i islamu. Na džumi se viđamo,  dva ezana slušamo, srce hutbom oplemenimo i dušu Kur’anom napojimo.

 Je li to svakodnevno učenje i proučavanje Kur'ana? Prisjetimo li se mjeseca ramazana, i umilnih glasova učača Kur’ana na mukabelama i teravijama. Čudim se nekima koji govore da im je teško naučiti čitati Kur'an. Pravdaju se da ne mogu savladati sufaru i pravila ispravnog učenja Kur'ana? Kako ću, teško je, nemam vremena, ne može to svako naučiti. Pitam, zašto nemamo problema s učenjem stranih jezika ili sa polaganjem vozačkog ispita?  

 Trebamo se zapitati, imamo li plan intelektualne nadgradnje, edukacije i napredovanja u odgoju duše? Riječ ,Odgoj' ima značenje ,dodatka', razvoja kvaliteta ili nadgradnje. Immanuel Kant, njemački filozof iz 18. stoljeća, tvrdi da je ,najteži problem za čovjeka edukacija.'  Kant je vjerovao da su edukacija i obrazovanje teže od vlasti i umjetnosti.

 Kaže Uzvišeni Gospodar u prvom ajetu sure El-Kalem: ,,Kunem se perom i ono što oni pišu". Riječ ,učeni' spominje se 224 puta u Kur'anu. Ime Boga ,Sveznajući' se spominje 185 puta, ,znanje' se spominje 375 puta. Allah, dž.š., kaže: ,,Allah svjedoči, kao i njegovi meleki, i učeni (ljudi od znanja), da ne postoji drugi bog dostojan obožavanja osim Njega. Nema božanstva osim Njega, Svemogućeg, Mudrog." (Ali Imran, 18).

 Allahov poslanik, Muhammed, s.a.v.s., u hadisu kojeg prenosi Muslim, kaže: ,,Allah će olakšati put ka Džennetu čovjeku koji slijedi put traženja znanja na ovom svijetu."

 Da li je to post u ramazanu? Jer je ramazan poseban mjesec, dobra djela učinjena u njemu bivaju 10, 100, pa čak i 700 puta više nagrađena nego u ostalim danima u godini. Za ramazan se može slobodno reći da je mjesec ahlaka i škola morala. On je mjesec strpljivosti (sabura), iskrenosti (sidka), dobročinstva (birra), plemenitosti (kerema), održavanja rodbinskih veza (siletur-rahim), milosti (rahmeta), praštanja (safha), blagosti i uravnotežene ličnosti (hilma), svijesti da smo pod Allahovim nadzorom (murakabe) i bogobojaznosti (takvaluka).

 Je li to zekat o kome nešto znamo a većinom o njemu malo znanja imamo. Riječ zekat u arapskom jeziku ima dva značenja: porast i uvećavanje i čišćenje, izdvajanjem zekata uvećava se bereket u imetku, a njime se imetak čisti od onoga što je eventualno zarađeno na sumnjiv način.

 Je li to propisno obavljanje hadža? Hadž je jedan od pet temeljnih islamskih dužnosti. Svaki punoljetni, pametni, imućni i zdravi musliman je dužan u životu posjetiti Ka'bu u Mekki, boraviti na Arefatu, obići Safu i Mervu i obaviti druge dužnosti koje su vezane za ovaj ibadet. Od Amra b. El-Asa se prenosi da je, kada je osjetio potrebu da primi islam, došao Božjem poslaniku i rekao mu: ,,Pruži mi ruku da ti dam prisegu na vjernost''. Kada je Poslanik pružio ruku ja sam je stegao, a on me upitao: ,,Šta želiš?'' Rekao sam želim da primim islam, ali pod uslovom. Koji je to uslov, reče Poslanik. Uslov je da mi Allah oprosti ranije grijehe. Tada je Poslanik rekao: ,,Zar ne znaš da islam briše ono što je ranije bilo, da hidžretom (seobom) i hadžom pada u zaborav ono što je ranije učinjeno.''

 Je li to poseban i najljepši odnos do roditelja? Roditelji posvećuju veliki dio svog života svojoj djeci da im obezbijede sve što im je potrebno za život. Oni nas rađaju, odgajaju, hrane, školuju, brinu o nama kada smo zdravi, a posebno kada se razbolimo, bdiju nad nama dok nas ne izvedu na selamet. Naravno, riječ je o najvećem broju odgovornih roditelja prema svojoj djeci. I oni zaslužuju da im se posveti dužna pažnja kada se zbog djece potroše i kada dožive starost.

 Rekao je Poslanik s.a.v.s.:

-        ,,Allahu,dž.š., najdraža djela su: klanjanje namaza na vrijeme i dobročinstvo prema roditeljima.''

-        ,,Božije zadovoljstvo je uz zadovoljstvo roditelja i Božija srdžba uz srdžbu roditelja.'' 

-        ,,Činite zadovoljstvo svojim roditeljima pa će i vaša djeca činiti vama.''

-        ,,Ko je pokoran Allahu,dž.š., i roditeljima biće u Džennetu na najvišem stupnju.''

-        ,,Tri dove će bez sumnje biti uslišane: dova roditelja kojom proklinje svoje dijete, dova mazluma (onoga kome je učinjena nepravda) i dova musafira (putnika).''

-        Čovjek koji je počinio veliki grijeh upitao je Poslanika a.s. kako da se oslobodi tog grijeha. Poslanik ga je upitao da li ima živu majku. Odgovorio je da nema. Poslanik ga je upitao da li ima živu tetku, (majčinu sestru). Odgovorio je da ima. ,,Čini joj dobro, '' reče Poslanik a.s.

Je li to onaj koji pazi komšiju?

 Ebu Hurejre, r.a., kaže da je Allahov Poslanik, s.a.v.s., rekao:

,,Ko vjeruje u Allaha i u Sudnji dan, neka ne uznemirava komšiju; ko vjeruje u Allaha i u Sudnji dan, neka velikodušno ugosti svoga gosta; ko vjeruje u Allaha i u Sudnji dan, neka govori ono što je dobro ili neka šuti."

Je li to onaj koji želi drugom, isto što i sebi? Neki čovjek je došao Muhammedu, s.a.v.s., pitajući ga kako da zaradi Džennet, pa mu Poslanik, s.a.v.s., odgovori: Želi drugim ljudima ono što želiš samom sebi, a nemoj željeti drugima ono što ne želiš sebi.  Čovjek ne smije gledati samo na sebe, podređivati sve druge vlastitom dobru, nego se uvijek mora stavljati u tuđi položaj. Prenosi se da su Poslanika, s.a.v.s., pitali: Koga Bog najviše voli?, pa je odgovorio: Onog od koga njegova zajednica ima najviše koristi. Znači, društveno koristan rad je nesumnjivo razlog Božijeg zadovoljstva čovjekom.

 Poslanik a.s. kaže: „Ko želi da preseli sa selametom i obogatiti se središnjim dijelom Dženneta, neka se drži džemata. Koga raduju njegova dobra djela a rastužuju loša, taj je potpuni vjernik''. Sigurno je velika tragedija i žalost, ne činiti ništa za dobrobit Zajednice i društva. Krenimo braćo po svoju dunjalučku radost i ahiretski selamet.

Sve pobrojano i što nisam kazao je važno za nas, budimo kao palma-hurma. Na palmi je sve korisno i sve na svom mjestu. Mu'min nema trenutka za prazan hod, za tapkanje u mjestu, za poziciju ,Ler'. Svugdje je, i na svakom mjestu od hajra i koristi.

Dova

 Uzvišeni Bože, pomozi nam da shvatimo da biti koristan u društvu, vrijednije je od nafila hadždža. Amin!

Milostivi Allahu, daruj mudrost onima koji nas na pravi put vode. Neka nam srca ustrepte u džamiji i na džumi namazu. Čuvajmo svoju islamsku zajednicu. Amin!

ألا إن أحسن الكلام و أبلغ النظام. كلام الله الملك العزيز العلام. كما قال الله تبارك و تعالي في نظم الكلام: و إذا قريئ القرآن فاستمعوا و أنصتوا لعلكم ترحمون.

أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم: إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ.

[جلوس]

بارك الله لنا و لكم و لسائر المؤمنين و المؤمنات و المسلمين و المسلمات الاحياء منهم و الاموات يرحمتك يا أرحم الرحمين

الخطبة الثانية

الحمد لله حمد الكاملين. و الصلاة و السلام علي رسولنا محمد و آله و صحبه أجمعين. تعظيما لنبيه و تكريما لفخامة شأن شرف صفيه. فقال عز و جل من قائل مخبرا و آمرا: إن الله و ملائكته يصلون علي النبي, يا أيها الذين آمنوا صلوا عليه و سلموا تسليما.

اللهم صلي علي محمد و علي آل محمد, كما صليت علي ابراهيم و علي آل ابراهيم, إنك حميد مجيد.

اللهم بارك علي محمد و علي آل محمد, كما باركت علي ابراهيم و علي آل ابراهيم, إنك حميد مجيد.

اللهم أصلح أحوالنا, و أحسن أعمالنا, و بلّغْنا مما يرضيك آمالنا, و ولِّ اُمورنا خيارنا, و لا تولَّ اُمورنا شرارنا, و لا تؤاخذنا بما فعل السفهاء منّا, و كن لنا و لا تكن علينا. اللهم اجعل هذا البلدآمنا, مؤمنا, مطمئنّا و سائر البلاد المسلمين برحمتك يا أرحم الرحمين.

ان الله يأمر بالعدل و الإحسان ، و ايتاء ذي القربي و ينهي عن الفحشاء و المنكر و البغي يعظكم لعلكم تذكرون

 صدق الله العظيم

Literatura: Tefsir ibni Kesir, Sahihul Buhari.

Nijaz Salkić

01.02.2019.

MIMBERA - DOBRO ČINITI

الْحَمْدُ لِلَّهِ  رَبِّ الْعَالَمِينَ، نَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَ نَسْألُهُ الكَرَامَةَ فِيماَ بَعْدَ الْمَوْتِ لَنَا وَ لِجَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ. وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَ مِنْ سَيِّئاتِ أعْمَالِنَا. مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ.
وَأشْهَدُ أنْ لا إِلَهَ إِلاّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، أرْسَلَهُ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَ سِرَاجًا مُنِيرًا لِيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلىَ الْكَافِرِينَ.
 صلى الله تعالى عليه وعلى آله وأولاده وأزواجه وأصحابه وأتباعه. وخلفائه الراشدين المرشدين المهديين من بعده. ووزارئه الكاملين في عهده. خصوصا منهم على ساداتنا أبي بكر وعمر وعثمان وعلي. وعلى بقية الصحابة والقرابة والتابعين. والذين اتبعوهم بإحسان إلى يوم الدين،
 رضوان الله تعالى عليهم وعلينا أجمعين. أما بعد، فيا عباتد الله، اتقوا الله وأطيعوه. إن الله مع الذين اتقوا والذين هم محسنون
قال الله تعالى فى كتابه الكريم :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ
 صدق الله العظيم
 U ime Allaha, Milostivog, Samilosnog!            
 Hvala Allahu Koji među robovima najviše voli dobročinitelje, kojima uvečava dobra djela i nagradu. Svjedočimo da je samo Allah Bog, jedan i jedini, Kojem ravnog nema, i svjedočimo da je vjerovjesnik Muhammed a.s., Allahov rob i poslanik. Allah blagoslovio Pejgambera našeg, njegovu porodicu i ashabe, kao i one koji ih slijede do Dana obznanjivanja Istine. 
 A zatim: dragi brate i poštovana sestro, danas je petak 26. džumade-l-ula 1440. ili 01. februar 2019. godine. Ovo je 21. hutba u novoj godini. Prošli petak imasmo temu, ,(Ne)Raspoloženje', a današnja je, ,Dobro činiti.'
Poštovani, braćo i sestre.
U Uzvišeni Allah objavio nam je da je smisao smrti i života u tome - ko će bolje ili ljepše postupati od ljudi: Onaj koji daje život i smrt da bi vas iskušao koji će od vas bolje-ljepše postupati... 
 Mufessir Ibn Džuzejj veli da se prenosi da je Allahov Poslanik, s.a.v.s., jene prilike proučio 2. ajet sure El-Mulk, a zatim rekao: ,,Koji će od vas ljepša djela činiti, više se Allaha bojati, bolje se harama čuvati i biti brži u pokornosti Uzvišenom Allahu''.
 U komentarima Kur'ana navodi se da je, u vrijeme objavljivanja Kur'ana, sjedila skupina sastavljena od jevreja, kršćana i muslimana. Svaki od njih je tvrdio da su oni, za razliku od svih drugi ljudi, tī koji su najpreči da uđu u Džennet. Jevreji su rekli: ,,Mi smo sljedbenici Musaa (Mojsija) koga je Bog odabrao poslanstvom i s njime razgovarao!'' Kršćani su kazali:  ,,Mi slijedimo Isaa (Isusa) koji je Ruhullah (,Allahov Duh') i Njegova Riječ!'' Muslimani su ustvrdili: ,,Mi slijedimo Muhammeda, pečata vjerovjesnika, i mi smo najbolji ummet (zajednica) koji se ikada pojavio među ljudima!'' Tada su objavljena dva ajeta iz Kur'ana kao jasna i konačna presuda upućena muslimanima: To neće biti ni po vašim željama ni po željama sljedbenika Knjige. Onaj koji radi zlo bit će kažnjen za to i neće naći, mimo Allaha, ni zaštitnika ni pomagača.  A onaj ko čini dobra djela, bio muškarac ili žena, a vjernik je, takvi će ući u Džennet i neće im se učiniti nepravde ni koliko trun (En-Nisa', 123-124).
 U hadisi kudsijji Allah dž.š., kaže: „O čovječe! Vatru sam stvorio za svakog nevjernika, svakog onog koji ogovara ljude, svakog neposlušnika roditeljima, svakog licemjera, svakog onoga koji ne daje zekat, svakog bludnika, svakog onoga koji uzima kamatu, svakog alkoholičara, svakog ko prisvoji(ja) jetimski imetak, svakog trgovca prevaranta, svaku narikaču i svakog onoga koji komšiju uznemirava. ,Osim onih koji se pokaju i uzvjeruju, i rade dobro, takvima će Allah zla djela njihova u dobra promijeniti, a Allah grijehe prašta i samilostan je'./Furkan,70./. Smilujte se prema sebi, o Moji robovi! Doista su tijela slaba, a put dalek, tovar težak, a Sirat tanak. On vas neprestano motri, a sudac vam je Gospodar svjetova svih“.
 Dobro djelo čini onaj koji uščuva svoj jezik, jer je ogovaranje velik i ozbiljan grijeh. Toliki da vjernika, dobročinitelja, klanjača i postača može učiniti gubitnikom na Sudnjem danu.
 Dobročinstvo je roditeljima biti poslušan. Takvo je to dobro da čak život onima koji poslušno služe roditelje biti produžen.
 Dobro djelo je biti pobožnjak i dobričina a ne pretvarati se i ne glumiti dobričinu i pobožnjaka, jer licemjer-munafik, će sam sebi načiniti cestu, „u najdublje dubine Džehennema“. Nije šala, licemjer šteti prvo sebi, pa džematu, Zajednici, društvu jer ih djelovanjem svojim razara.
 Dobročinstvo je dijeliti a zekat je obaveza prema džematu i Zajednici, a sadaka prema čovjeku, pojedincu. Ko je dužan a ne daje zekat, veliki je griješnik i treba znati da će mu Allah iz imetka kad tad uzeti ono čime je škrtario.
 Dobrota prema sebi je sačuvati se od razornog djelovanja alkohola, jer alkohol je Allah dž.š., zabranio.
 Dobrota je biti zadovoljan halalom zalogajem koji poštenjem zaradimo a treba znati da svako, ko tuđe u kuću unosi, da u stomaku svom, i u porodici svojoj, vatru potpaljuje.
Dobro djelo je graditi slogu i ljubav, dobrosusjedske odnose a grijeh je uznemiriti komšiju.
Jedan čovjek je ispričao događaj: Jedna je starica bila u prodavnici. Ko bi je vidio posvjedočio bi da je siromašna. Stajala je u trgovini ispred blagajne sa korpom izabrane robe. Bila je zamišljena, trgnula se kada je trgovac zatražio da plati kupljeno. Počela je nervozno pretraživati po torbi tražeći novac da plati. Zapravo ona u torbi nije imala ništa. Gledala je preplašeno čas u trgovku pa postiđeno u one kupce iza nje… Jedan mladić se progura do nje i reče: ,,Nano, ovo je vaših 50 eura – dajući joj pare. Starica je dobro znala da to nije njen novac… Ali nisu znali oni ljudi oko nje.
 Treba požuriti sa činjenjem dobrih djela koje Kur'an spominje da treba požuriti sa činjenjem dobrih djela:
 Jer se kaže za Musa a a.s.: „Pohitao sam Ti, Gospodaru moj, kako bi bio zadovoljan mnome!“ (Taha, 84.)
 Jer su Zekerijja a.s., i njegova familija žurili: „Oni su žurili kada su hajrati bili u pitanju, i dove su nam upućivali iz straha i nade, i bili su pred Nama skrušeni!“ (el-Enbija’, 90.)
 Jer je Poslanik s.a.v.s., rekao: „Polagahnost (el-Tu’edeh), je tražena u svemu izuzev u ahiretskim djelima!“ (Ebu Davud)
 Kako se mi danas odnosimo prema ovom hadisu? Većina govori, polahko, neka, ima vremena, još smo mladi, puno nas je, neka to oni urade i odrade itd. Kada je u pitanju biznis-para ili zarada uz grijeh, onda vele: Trči! leti! ustani! Nećeš imati kad ako sada ne zaradiš, ako sada ne ukradeš, ako sada ne slažeš… Drugi veli, mlad sam, šta ako pogriješim ako činim harame, ako malo popijem, ako što god pogledam, blud učinim, ako se prodam, ako se drogiram, kad ostarim neću moći, onda ću  krenuti u džamiju…
 Jedan ,pobožni' savremenik je rekao: ,,Hvala Bogu da su nemuslimani na Zapadu tako napredni i inovativni pa su izumili sve ove stvari kojima se i mi, muslimani, možemo bez pola muke koristiti tako da nam ostaje dosta vremena za molitvu.''. Inovativnost je jedan vid ibadeta Allahu dž.š. koji u Kur'anu podsjeća: ,,I reci: ,Trudite se! Allah će trud vaš vidjeti, a i Poslanik Njegov i vjernici, i vi ćete biti vraćeni Onome koji zna nevidljivi i vidljivi svijet, pa će vas On o onome što ste radili obavijestiti'.''(Tevbe 105).
 Primjer uvećavanja dobrih djela. Nazivajući selam musliman će reći: ,,Es-selamu 'alejkum'' (Neka je Allahov mir s tobom), ali ako, pri tome rekne: ,,Es-selamu'alejkum ve rahmetullahi ve berekatuhu'' (Neka je s tobom Allahov mir, milost i bereket), to će biti još bolje i potpunije djelo. Ali i od toga ima nešto bolje a to je rukovanje pri nazivanju selama, a ako sve to bude popraćeno osmjehom na licu, eto vrhunca dobrog djela. Na ovaj način se iz običnog postupka nastoji izvući maksimum dobra.
Dova
 Gospodaru moj, omogući mi da budem zahvalan na blagodati Tvojoj, koju si ukazao meni i roditeljima mojim i da činim dobra djela na zadovoljstvo Tvoje, i uvedi me milošću Svojom, među dobre robove Svoje. Amin.
 Milostivi Allahu, daruj mudrost onima koji nas na pravi put vode. Neka nam srca ustrepte u džamiji i na džumi namazu. Čuvajmo svoju islamsku zajednicu. Amin!

ألا إن أحسن الكلام و أبلغ النظام. كلام الله الملك العزيز العلام. كما قال الله تبارك و تعالي في نظم الكلام: و إذا قريئ القرآن فاستمعوا و أنصتوا لعلكم ترحمون.
أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم: إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ.
[جلوس]
بارك الله لنا و لكم و لسائر المؤمنين و المؤمنات و المسلمين و المسلمات الاحياء منهم و الاموات يرحمتك يا أرحم الرحمين
الخطبة الثانية
الحمد لله حمد الكاملين. و الصلاة و السلام علي رسولنا محمد و آله و صحبه أجمعين. تعظيما لنبيه و تكريما لفخامة شأن شرف صفيه. فقال عز و جل من قائل مخبرا و آمرا: إن الله و ملائكته يصلون علي النبي, يا أيها الذين آمنوا صلوا عليه و سلموا تسليما.
اللهم صلي علي محمد و علي آل محمد, كما صليت علي ابراهيم و علي آل ابراهيم, إنك حميد مجيد.
اللهم بارك علي محمد و علي آل محمد, كما باركت علي ابراهيم و علي آل ابراهيم, إنك حميد مجيد.
اللهم أصلح أحوالنا, و أحسن أعمالنا, و بلّغْنا مما يرضيك آمالنا, و ولِّ اُمورنا خيارنا, و لا تولَّ اُمورنا شرارنا, و لا تؤاخذنا بما فعل السفهاء منّا, و كن لنا و لا تكن علينا. اللهم اجعل هذا البلدآمنا, مؤمنا, مطمئنّا و سائر البلاد المسلمين برحمتك يا أرحم الرحمين.
ان الله يأمر بالعدل و الإحسان ، و ايتاء ذي القربي و ينهي عن الفحشاء و المنكر و البغي يعظكم لعلكم تذكرون
 صدق الله العظيم

Tefsir ibni Kesir:Sahihul Buhari,Izet ef. Čamdžić.

Nijaz Salkić







VRAŽIĆANI CIJELOG SVIJETA
<< 02/2019 >>
nedponutosricetpetsub
0102
03040506070809
10111213141516
17181920212223
2425262728

VRAŽIĆI - CVIJET MAJEVICE










VRAŽIĆI - CVIJET MAJEVICE
Od kada Vražići nose to čudno ime posigurno se ne može utvrditi, mada ima nekoliko kazivanja o nazivu ovoga lijepog sela, koje se prepričavaju među njegovim žiteljima. Jedna legenda govori kako su u šumi na tri brežuljka živjela tri brata, koji su se bavili stočarstvom i zemljoradnjom.

Navjerovatnije da je to bilo u vrijeme pred dolazak Turaka u naše krajeve. Kada su u njihovu susjedstvu novi naseljenici počeli praviti kolibe, braća su uz komentar da vragovi kod nas savijaju svoje gnijezdo, napustili kraj. Legenda kao legenda, ali činjenica je da naše selo ima to ime i dan danas.

Što se tiče položaja, Vražići se prostiru na blagim obroncima planine Majevice. Zahvaljujući takvom položaju mjesto je bogato raznim vrstama voća, a najpoznatiji su po šljivi, breskvi, kajsiji, trešnji, jagodi i drugim bogatstvima prirode. Položaj je stvarno idealan, jer se u naselje može ući sa pet strana, dok asfaltni put veže selo sa općinama Čelić i Brčko, a makadamskim putevima sa Šatorovićima, Zovikom, G.Rahićem i Maočom. Vražići graniče sa slijedećim selima: Velino selo, Brnjik, Lukavica, Ratkovići, Šatorovići i Zovik.

Vražići su tip zbijenog naselja sa kućama i krovovima koji da se skoro naslanjaju jedan na drugog. Zato je prije rata lakše bilo kupiti plac u Brčkom nego u Vražićima.

Selo je veoma staro. Pisanih tragova je malo, međutim, postoje tragovi u kamenu i grobovi starih žitelja Vražića. Na njivi zvanoj Meheljića dol pronađen je stećak o nekom Radoju Bogumilu, stećak su dešifrovali Ibrahim Pirić i Ibrahim Salkić, a govori se o čovjeku koji je poginuo na tom mjestu braneći svoj prag i obraz. Na lokalitetu kod Idrizovića šume zvanom Ljeskovac pronađeno je groblje iz doba mađarske vladavine u Bosni. Grobovi su dobro očuvani.

Na njivi zvanoj Šahovina vlasnika Ibrahima Salkića postoji brijeg koji je čudno okrugao i žitelji Vražića su bili ubijeđeni da je tu zakopano blago, pa su neki u noći na Jurjevo vidjeli nekakav plamen kako gori, a vjerovali su da su tu pare zakopane.

Ima još dosta lokaliteta koji su posijani raznim spomenicima i koji kazuju da je Vražićko područje bilo vrlo rano naseljeno.

Prezimena su slijedeća: Slomići, Memići, Sarajlići, Kovačevići, Livadići, Omerčevići, Zeherovići, Husanovići, Bešići, Ćosići, Salkići, Hamidovići, Arnautovići, Muminovići, Kavazovići, Zahirovići, Kehonjići, Zabarkići, Salihovići, Alići, Sivčevići, Mujkići, Ribići, Kevrići, Meheljići, Kočići, Spahalići, Ahmičići, Pezerovići, Čelikovići, Šabanovići, Hodžići, Muratovići, Šehići, Drljići, Jusufovići, Trakoševići i Hadžići.

Mahale imaju slijedeća imena: Kolobara, Kućište, Krčevine, Dom, Budakovine, Hukljevac, Potok, Grab, Sarajlići, Vino, Seljanski bunar, Kevrići, Omerčevići, Ćosići, Zaherovići, Bešići, Pelenduci, Livadići, Zabarkići, Klanac i dr.
Vražići su srednje razvijeno selo. Danas ima oko 600 kuća, koliko je otprilike imalo i poslije drugog svjetskog rata.

Pored voćarstva, koje je glavna preokupacija Vražićana, još se bave i poljoprivredom, a manje stočarstvom. Prije rata dosta domaćinstava je posjedovalo traktore i druge mašine za obradu zemlje. Danas je i voćarstvo i poljoprivreda u velikoj krizi zbog poznatih ratnih događanja u našoj zemlji.

Prije rata Vražićani su bili većinom zaposleni u zapadno-evropskim zemljama, Sloveniji i Hrvatskoj. Danas ti ljudi ili su u penziji ili se poslije rata nisu mogli vratiti na stara radna mjesta. Incijativu u traženju boljeg života, u zadnjih pet godina preuzela je omladina i školovani kadar koji svoje bolje sutra traže u Americi i Australiji, a samo rijetki zaljubljenici rodnog ognjišta ostaju kod svojih kuća.

Pusta su mnoga Vražićka polja na kojima se malo čuje dječiji smijeh ili plač. No, i pored navedenih činjenica koje govore o raseljavanju naroda, Vražićani su poslije rata zabilježili i napredak, bar što se tiče novog asfalta, kanalizacije, telefonije i izgradnje ambulante, pošte i drugih objekata. Ima i nekoliko obrtnika koji zapošljavaju nešto radne snage, međutim, to je slaba utjeha za većinu ljudi koji su nezaposleni.

Po prvi put u historiji, Vražićani su dobili i svoj radio „Avaz“, koji neprekidno emituje program već nekoliko godina. Urednik i direktor radia je Ramiz Muminović, mlađi čovjek, pun elana i entuazijazma. Poslije rata je počeo izlaziti i list "Vražićak", kojeg su uređivali uglavnom entuzijasti i prosvjetni radnici zaposleni u Osnovnoj školi u selu.

Vražići su i mjesto alima - učenih ljudi. Mnogima su poznata imena Salih ef. Sivčević, intelektualca velikog kalibra, koji je studirao u Istanbulu, a tu je i Ali ef. Livadić, Mr.Abdullah Kovačević i druga poznata imena iz mlađe generacije Vražićana, koji su postigli zavidne rezultate u raznim naučnim i kulturnim disiplinama.

Naselje je bogato izvorima pitke vode. U vrijeme, otprilike prije 40.godina, svako domaćinstvo je moralo ići po vodu na obližnje izvore kao što su: Džafuša, Seljanski bunar, Bijela voda, Hajdarevac, Grabovac, Vodica, Suhodol, Grab i dr.
Vodovod ima i dugu tradiciju. Danas kada pričamo svojoj djeci o tome kako smo dolazili do vode i često puta donosili na sebi vodu, oni ne mogu da povjeruju kako smo se patili za vodu.

Od svih tih voda danas je Grab jedini u Vražićima koji je sačuvao tradiciju čiste vode. Ograđen je donacijom grupe Vražićana zaposlenih u Švicarskoj, koji su svojim sredstvima obnovili i ogradili ovu lijepu vodu. Inače, kroz naselje teče jedan potok po kojem se i jedna mahala tako zove, a od rijeka pored Vražića teče Sibošnica u kojoj su se mnogi mladi naučili plivati i loviti ribu.

Od legendi navešću dvije, koje se još prepričavaju i imaju materialno utemeljenje.
Prva legenda se odnosi na mezar koji se nalazi na ulazu u Vražiće od zovičke strane i objašnjava se pričom kako je Sultan putujući sa pratnjom u kojoj je bio i muhur-sahibija (nosilac sultanovog pečata) prolazio ovim krajem.

Oni su bili napadnuti od odmetnika, a u tom napadu poginuo je i muhur-sahibija, koji je po predanju neko vrijeme u rukama nosio svoju glavu, a onda pao i na tom mjestu su mu kasnije podigli nišane. Zbilja postoje nišani pored puta, a u blizini nema mezarja.

Druga legenda pak govori o dvojima svatovima koji su isprosili jednu djevojku. Kada su prvi, koji su bili brži (po onoj narodnoj "ko prije djevojci...") i poveli curu naišli su na druge svatove koji su po istu pošli. Došlo je do sukoba u kom su mnogi svatovi izgunuli zajedno sa mladom. Postoji lokacija koja se zove „Turbe“ i podignuto turbe u koje narod donosi odjeću, vjerujući da će na taj način postići neki sevap i cilj u životu.

Od zanimljivosti treba istaći da u Vražićima uglavnom službuju domaće hodže. O starosti Vražićke džamije teško je govoriti. Međutim, mesdžid ili mejtef u naselju Potok je sigurno stariji od džamije, to pričaju najstariji stanovnici ovoga naselja. I još nešto iz starog vakta i zemana.

Priča se da su naši stari imali istančan osjećaj prema komšijama, pa makar bili i druge vjere. Tako su Vražićani znali redovito i to godišnje razmjenjivati posjete sa komšijama pravoslavcima iz susjednog sela Lukavica. Prve polovice godine pravoslavci su dolazili u Vražiće, a u drugoj polovici Vražićani su išli u Lukavicu. Kada je došao red na Vražićane, po tadašnjem redu i tabijatu, u našoj delegaciji su bili Muhtar (predsjednik mjesne zajednice), Imam i mutevellija. Naši se nisu najavili da dolaze, imali su namjeru da se domaćini u Lukavici ne izlažu trošku oko dočeka, pa su htjeli samo da posjede malo uz kahvu i eglenu. Helem, kada su stigli kod domaćina Jove na njegovu avliju i kada je Jovo vidio kakvi su mu važni gosti stigli, počeo je lomiti ruke, kukajući: "Ajme meni, kako ću vas dočekati, pa što mi ne javiste da ćete baš danas doći, ja kapi rakije u kući nemam!"
To su bila stara vremena, kada je komšija komšiji nešto značio. "Vrijeme gradi po kotaru kule, vrijeme gradi i vrijeme razgrađuje."

Iz knjige Nijaza Salkića, „ Bobak po bobak, bosanski đerdan“, objavljene 2009. godine

LJUŠTILJE,

Evo mene opet. Probudim se jutros i naumpade mi moje selo. Nije ovo sadašnje selo, puno kafića i "restorana", nego jedno selo iz mog djetinjstva, selo iz moga sna. Jer moje djetinjstvo je i bilo samo jedan kratki san, a u tom snu mi prolijeću slike, i to sve u boji, koje me do srca diraju. Ja bih da one duže ostanu, da ih polahko listam, isčitavam, slažem, sortiram i o njima razmišljam, ali one kao da hoće pobjeći, ne stignem ih čestito ni pogledati.

Zato i sjedoh, dragi moji, da uhvatim te moje slike koje mi još dolaze. Hoću da ih uokvirim i smjestim u neki prostor, u neku kutiju, hoću da ih zapišem, da mi ne pobjegnu.

Helem nejse. Sjetim se ljuštilja i svega što je vezano za žito, njivu i sijela. A to mi je, još uvijek, nekako slatko i tijesno priraslo za srce. Naši dobri seljani su sijali kukuruz, okopavali ga i brali sa oljuštinom, onom što se savija oko klipa kukuruza, što ga zagrli. Cilj je bio da se branje kukuruza što prije obavi i da se kukuruz dopremi kući.

Kukuruz se prvo brao u sepete, pletene od ljeskovog cijepanog drveta. Iz sepeta bi se istresao u košiće koji su bili ugrađeni na volovska kola. Kada bi se košić napunio, a u njega bi moglo stati odprilike devet-deset sepeta kukuruza, onda bi se to vozilo kući.

Poslije bi se obrano žito(kukuruz) istresao na avliju, ako je bilo lijepo vrijeme, a ako nije, onda bi se žito istresalo u predsoblje kuće. Rod kukuruza bi se mjerio u sepetima. Tako su seljani u razgovoru pričali da im je ove godine dobro rodilo žito, imao sam deset sepeta, drugi bi imao dvanaest, treći petnaest, i tako redom.

Kada bi se žito dovuklo iz njive, zakazalo bi se sijelo koje su zvali ljuštilje, jer se te večeri ljuštilo žito, skidala se oljuština sa klipa kukuruza. Najbolje je za domaćina da je imao odraslu djecu, sina, jal' kćerku, a najbolje je da su momak ili cura. Oni bi sazvali sijelo momaka i cura u kojem bi moglo biti i odraslih parova i pojedinaca. Domaćin kuće, ili omladina iz te kuće, pobrinuli bi se za hranu uz perušanje, odnosno uz ljuštilje.

Svaki momak i cura su bili počašćeni pozivom na to sijelo, koje je bilo ustvari radno, jer se radilo do dugo u noć. Znalo se ko će biti glavni šaljivdžija, znači, znalo se ko će uveseljavati sijeldžije, znalo se ko će nositi sepete na tavan, u žitni košić ili u hambar. To su radili vrijedni i jaki momci. Znalo se isto tako ko će lijepo zapjevati od večernjih gostiju na ljuštiljama. Domaćin se pobrinuo ponekad, pa je na kraju ljuštilja zasvirala i harmonika, tambura ili frula. To je bila posebna draž ljuštilja.

Međutim, to nije bilo ništa naspram skrivenog ašikovanja na tim sijelima, zvanim ljuštilje. Sjedilo bi se oko kamare žita (kukuruza). Na jednoj strani su sjedili momci, a sa druge strane djevojke i pokoja mati prisutnih cura. Stari djedo ili nana bi bi bili zaduženi oko furune, ako je bilo hladno, da lože vatru, ili da spremaju kakve đakonije i poslastice. Obično su pečeni krompiri ili ćurta, bundeva (bijela masirača).

Koliko su te duge večeri skrile tajnih i obećavajućih pogleda momaka i cura; koliko je samo uzdaha škripa sepeta prekrila, to se nikada neće saznati. Posebno je bilo veselje i ushićenje za momka kome je djevojka ponudila da odlomi vršak kukuruza. To je bila i najava da ga je cura begenisala. Eh, što se momak ponosio i "rakolio" poslije toga.

Na tom sijelu se saznalo ko u selu s kijem ašikuje; ko će se udati, a ko oženiti. Sve novosti u tom džematu su pretresene te noći. Koliko se puta izlazilo u vedru jesensku noć; koliko je samo majki kroz pendžer pazilo kako joj se kćerka ponaša pred kućom te noći. Kada bi se stariji malo povukli u sobe da klanjaju, ili se odmore od posla, omladina bi to iskoristila za razne vragolije. Guralo se, namigivalo, premještalo za kamarom kukuruza, a završavalo bi se gađanjem klipovima kukuruza, koji su nekada znali napraviti i čvorugu na glavi.

Mi mlađi smo to samo pratili i registrovali, a nismo se smjeli plaho miješati. Od umora i dugog sijela, često sam, u onoj toploj oljuštini, i zaspao. Kada bi se probudio, sijelo je još trajalo, samo bi se broj ljuštilja nešto smanjio. Brzo sam se hvatao za uši, jer su nam naši stari govorili da se čuvamo uholoža(uloža), jer kao, mogle bi nam se zavući u uši i onda nam "ući u mozak", »gluho bilo«, kuku nama.

Stariji su, nas djecu, tjerali da idemo kući i tamo spavamo, jer nam valja sutra u školu. Ma, ko bi nas otjerao i ko bi propustio ljuštilje? Ni za živu glavu. Rekli bismo da nam se ne spava i još bismo više usjali onim svojim okicama, da nam šta ne bi promaklo.
Šta ćete, bila su to lijepa vremena. Šteta što je sve to iza nas.

Upamet!

Nijaz SALKIĆ

BOSNOLJUBLJE,
Bosna, jedna država, imade na brdovitom Balkanu. Bosnu čine, pored rijeka i planina, jezera i dolina, i ljudi, njeni državljani, da li u Bosni živeći, ili po svijetu raštrkani, svi su oni bosanski narod.

Bosna se treba voljeti, jer nam je država Bosna druga mati. O Bosni su spjevane pjesme, i to one pjesničke, sa književnom podlogom i one narodne i novokomponovane.

Bosnu i ne moraš voljeti, ali za njom sigurno čezneš i vehneš. I u nju, svoju Bosnu, htio-ne htio, moraš kad-tad doći, da li u autu svom, ili u sanduku mrtvačkom.

Danas je Bosna nešto drugo, nego što je bila prije 1000 godina. Drugačija je od one prije 500 godina, a posve se izmjenila poslije agresije od 1992. do 1995. godine

U Bosni žive naši roditelji, naša braća i sestre, amidže i amidžinice, dajdže i dajdžinice, tetke i bliža i dalja rodbina. U našoj Bosni žive i djeca naša, da li sa oba roditelja, sa jednim, ili bez ijednog roditelja.

U Bosni našoj žive i ljudi, koji nisu posla, pravog zaposlenja, doživjeli i vidjeli više od deset godina. U Bosni je dosta sirotinje, nevoljnika, prosjaka, beskućnika, bolesnika, jetima.

U našoj domovini ima puno omladine koja bi rado završila srednju školu, upisala fakultet, ali ne može. Nejma para, nejma novca... Svi su oni dio naše Bosne. Zato, drage Bošnje i Bošnjakinje, vi koji ste rasuti po bijelom svijetu, kada primite svoje plate, ostavite mjesečno bar jednu marku, dolar, franak, funtu, euro, za našu bosansku mladost, stare i iznemogle, sirotinju našu u Bosni, a taj sakupljeni novac ponesite u Bosnu.

Tamo nekog svog rođaka obradujte, obrišite neku suzu sa lica mladog insana bosanskog, kupite mu nešto, jer smo svi dužni to učiniti.

I nemojte se pravdati da je tamo gdje živite sve skupo i da i tamo ne pada novac sa neba. Može se uštedjeti od igranke, koncerata Halidovih, Dininih, Cecinih, Draganinih i inih...

Može se uštedjeti od bespotrebnih telefonskih razgovora, šminke i modiranja i izlazaka u restorane.

Bosna traži one, što je vole. Naš narod čeka na našu omladinu iz dijaspore i očekuje naše bosnoljublje.

Pomozimo Bosnu i narod u Bosni!
Upamet!
Nijaz SALKIĆ

BABIN ZIMSKI KAPUT I BAJRAM

Eh, nekadašnji Bajrami su bili življi, veseliji, tanahniji, ponosniji, bogatiji, treperavi, sevdisavi, mirišljavi, slatki i zanosni u isčekivanju bajramskog jutra.

Upravo sada, dok kahvenišem sa svojom hanumom i djecom, sjetih se atmosfere i ambijenta u kojem sam odrastao, čekao i dočekivao sve svoje Bajrame. Bajram je dolazio tiho u moju mahalu i naš džemat.

Prvo je započinjao ramazan, pa se nestrpljivo isčekivale teravije u našoj džamiji, pa jagma nas, mahalske djece, da zauzmemo bolje mjesto u saffu na mahfilu džamije naše.

Nisam nikad ni pomišljao da uđem u donji dio džamije, jer sam znao da je to mjesto rezervisano za starije i ozbiljne ljude.

Poslije smo čekali prvi mevlud u džamiji za 17. dan ramazana. Mevlud je učila mektebska omladina, a ja sam im bio zavidan što nisam u njihovoj grupi, da nastupim pred džematom te večeri.

Poslije Lejletul kadra znalo se da je Bajram blizu, a najviše me je radovalo to što ću dobiti poklone, pare ili kakav odjevni predmet za taj praznik.

Na bajaramsko jutro smo se svi okupali u našem hamandžiku. Prvo djeca i mlađi, a onda stariji, i to sve po redu i tabijatu. Mama nam je za Bajram oprala odjeću i lijepo složila, da se sama odjeća ispegla ispod neke haljinke ili težih predmeta.

Rahmetli nana je iz sehare vadila toga jutra nekakav poseban miris koji je čuvala i sve nas namirisala. Neki od braće i sestara su tog jutra morali u školu, a neki su propustili nastavu i išli na Bajram-namaz.

Nakon klanjanja Bajram-namaza, letio sam kući i čekao da se babo vrati sa djedovog mezara, pored kojeg je malo posjedio, učeći mu Ja'sin i fatihu.

Kad bi babo ušao u kuću, svi bismo mu poljubili ruku i čestitali mu Bajram. To bismo uradili i majci i nani. A mi djeca, stisnuli bismo jedni drugima ruke uz bajramsko čestitanje. Bili smo sretni i zbog poklona.

Babo nam je uvijek davao nešto siće u novcu, mati neki keks i bombone, a nana rahatluk.

Poslije bajramskog ručka, koji je bio bogat hranom, mati nam je obično davala safun da odnesemo strini Beginici. Mi odemo, poljubimo strinu u ruku, čestitamo joj Bajram i predamo safun, hediju. Baš je strina Beginica, većini moje braće i sestara, bila baba i vezala nam pupak kada smo se rodili.

Na prvi dan Bajrama su krenule bajramske zvanice, pozivi u komšiluku, užoj i daljoj rodbini.

Na Bajram se pozivalo i staro i mlado. Jelo se i pilo sve najbolje što se imalo u kući na tim ručkovima i večerama bajramskim.

Meni, kao djetetu, je samo jedno smetalo u tim svečanim bajramskim trenucima.

Bilo me je stid babinog zimskog kaputa, koji nije bio očuvan i nov, kao u nekih naših rođaka i komšija. Znao sam ja da babo nekada zaradi para prodajom nekog sijena, žitarica ili voća i povrća, ali mi je bilo krivo što nikako neće malo bolje da se obuče, da potroši koji dinar na sebe.

Danas, dok sjedimi i kahvenišem, misli mi odlutaše do mog babe, a pred oči mi izađe njegov kaput i skromna odjeća. Suze same krenuše.

Mogao je otac kupiti i sebi kaput, ali je čuvao nama.

Grdna rano, moj babo je mogao kupiti bolju odjeću, i sebi i materi našoj rahmetli, ali nije htio da nas djecu zakine u nečemu što smo mi morali imati dok smo rasli i jedrali, bujali i išli iz razreda u razred, učeći i praveći kroz školu svoje prve korake u život.

Neka je rahmet svim našim dobrim babama, majkama, djedovima, didovima, nanama, braći, sestrama, amidžama, dajdžama, strinama i svima onima koji su nas odgajali, hranili, sjetovali, a koji ovog bajramskog jutra leže negdje, ili na nekom od naših mezarja širom dunjaluka. Upamet.

Nijaz SALKIĆ

Kontakt
Saradnja:
nijaz.salkic@
gmail.com
Haram je bilo koji dio ovog bloga umnožavati, fotokopirati ili na bilo koji način reproducirati,
bez autorovog odobrenja.

SJEĆANJE NA NAŠE PONOSITE BOŠNJAKE

Abdulah Kovačević - Vražićanin

Godine gladi u Titinoj Jugoslaviji su se poklopile sa agresivnim uvođenjem marksizma u šaroliko društvo novokomponovane nam države na brdovitom Balkanu.

Da vjera i nevjera ne mogu zajedno, pokazalo se kasnije, kada su vjeru počeli izgoniti iz sela i gradova "napredne" nam države.

Takva politika Tite i njegove klike je doprinijela otvaranju skrivenih konc-logora za njihove neistomišljenike po čitavoj vještačkoj tvorevini koja se zvala Jugoslavija.

Naravno, najdeblji kraj su izvukli muslimani i njihova inteligencija koja je mučki zatvarana i ubijana širom Bosne iHercegovine, od Tuzle, Zenice, Banja Luke, Sarajeva, Sremske Mitrovice, Lepoglave i drugih konc-logora Titine Jugoslavije.

Otimani su vakufi, zatvarani mektebi za vjeronauku, djeca se nisu smjela sunetiti itd. U to vrijeme, tačnije 1954. godine, u jednom selu na obroncima Majevice u kući Vražićkog težaka Avde Kovačevića rodio se sin Abdullah.

Ništa neobično, jer se te godine rodilo puno više muške nego ženske djece u tom
selu. Otac Avdo je bio napredan čovjek, ali bez škole, jer Vražići su imali samo četverorazrednu školu, a njegovi roditelji ga nisu mogli slati do Čelića koji je bio udaljen 9 kilometara, jer se moralo raditi na zemlji i čuvati goveda.

Helem, da nastavimo kazivanje o malom Abdulahu koji je rastao u toplom okruženju svojih roditelja uz koje je bio i noć i dan, a pitoma okolina Vražićkog podneblja učinila je svoje, tako da je Abdullah izrastao u pametnog dječaka, koji je sa samim peticama završio osnovnu školu.

Po svojoj želji i nagovoru roditelja i rodbine nastavi školovanje u srednjoškolskom centru u Brčkom, gdje završi zanat za RTV mehaničara. Međutim, to našega Abdullaha nije puno oduševilo nego kreće na samostalno zarađivanje svagdanjeg kruha i ruha po tadašnjoj Jugi, kopajući kanale i radeći svakojake druge poslove samo da bi zaradio dovoljno novaca za studije na Ekonomskom fakultetu u Subotici, kojeg završava u redovnom roku.

Njegovo put se nastavlja u Ugljeviku gdje se zapošljava na Termoelektrani, a stan nalazi u Bijeljini na Trgu JNA blizu tadašnje općine. Abdullah nije ni tada bio zadovoljan svojim obrazovanjem, pa vanredno se upisuje na Ljubljanski univerzitet gdje za nepune četiri godine dobija titulu magistra ekonomskih nauka.
Bio je najobrazovaniji čovjek na termoelektrani, a povrh svega Bošnjo i musliman. Abdullah se polahko uspinje u vrh rukovodećih struktura elektrane, ali pošto je musliman nikako da ispliva na čelo.

U njegovom, do tog vremena, sredjenom životu počinje se uvlačiti crv sumnje u sistem čiji je i on bio jedan dio. U njemu tada otkriva niz nejasnoća i nedorečenosti. Kako je većina vladajuće strukture bila iz reda najpovlašćenije nacije u Titinoj brastvojedinstvujućoj državi, iz reda Srba, normalno je bilo da su najčešće veze uspostavljane sa "velikim bratom" Sovjetskim Savezom u koji su preko ekskurzija često odlazili kadrovi iz mnogih naših velikih firmi.

Abdullah odlazi u Moskvu, gdje upoznaje prijateljicu sa kojom se mislio i oženiti. Njihova veza traje nekoliko godina. Međutim, kasniji događaji su ga ohladili do te mjere da je bio jedini intelektualac iz elektrane koji je istupio iz partije (SK).

Bilo je to vrijeme kada je Abdullah spremao doktorat na Beogradskom univerzitetu, a bio je već objavio dosta radova na tu temu u naučnim časopisima širom Amerike i Evrope. Tik pred odbranom disertacije ušao je u prepirku sa nekolicinom profesora Beogradskog univerziteta po pitanju muslimanske nacije i bosanske državnosti.

Otvoreno mu je rečeno da svoju doktorsku disertaciju neće odbraniti u Beogradu, a kako mi je sam pričao poslije toga, niti na jednom univerzitetu koji kontrolišu Srbi.
Abdullah je uvidio mnoge stvari tih kasnih osamdesetih godina koje nisu mogli uvidjeti mnogi muslimani Bošnjaci. Osjećao je on, da se obruč oko muslimana u Bijeljini steže pa je 1990.godine počeo pisati knjigu o četničkim trojkama i buđenju četništva u BiH. Abdullah mi je pričao o svojim polemikama sa "kolegama"iz termoelektrane i to da su mu prijetili da mu mogu lahko začepiti usta, ako ne prekine sa otkrivanjem četničkih planova.

Abdullah se tih godina potpuno okrenuo vjeri, čak je počeo u slobodnom vremenu dolaziti u džamiju.
Sjećam se 1991. god. kada je uzeo riječ, koju mu je omogućio mjesni imam, poslije džume namaza gdje je upozorio prisutne džematlije da muslimanima predstoji veliko iskušenje u nadolazećem vremenu, a da će na prvom mjestu četnici udariti na školovane ljude i našu inteligenciju. Nije prošlo ni tri mjeseca iza tih vizionarskih riječi našega Abdullaha, kad on uzima neplaćenih pet dana i povlači se iz Bijeljine u svoje Vražiće, a njegov babo će kasnije pričati da su ga tada uhodili po Bijeljini i vrebali priliku da ga ubiju.

Vidio sam ga tih dana samo jednom kada smo išli na otvorenje džamije u Koraj, bio je sjetan i zamišljen, ni nalik na onog razdraganog i nasmijanog Abdullaha koji se volio puno šaliti.

Nije prošlo ni dva dana od onih pet koje je uzeo kao neplaćene, a provodio ih je po pričanju svojih roditelja, na imanju blizu rijeke Šibošnice gdje je imao nasad oraha uz kojeg je provodio slobodno vrijeme, četnici (tadašnja JNA koji su bili od 1990. u šumi na nekim vježbama) organizuju posebnu vojnu vježbu, gdje tajnom akcijom kidnapuju Abdullaha, kojemu se gubi svaki trag.

Dva mjeseca trajala je akcija traženja predvođena policijskim inspektorima iz Tuzle, ali "traga nije bilo". Poslije demonstracija pred općinskom zgradom u Loparama predsjednik SDS Kerović (kasniji četnički vojvoda) okupljenom narodu ispred općine poručuje: "Ništa ne brinite, Abdullaha ćete dobiti živa ili mrtva!“ Dah je zastao svima nama okupljenim pred općinom, znao sam da će ga ubiti. Nešto manje od dvije sedmice iza toga Abdullaha su našli lovci (kao bajagi slučajno), u nepristupačnim padinama Vlastaka na Majevici. Bio je izbačen mrtav iz helikoptera koji je toga dana kružio iznad Vražića.

Kako je naš ponos i najinteligentniji Vražićanin novog doba umro ostaje nepoznanica. Mi koji smo ga mrtvog gledali nismo ga mogli skoro prepoznati. Oči su mu bile skoro ispijene i izgubljene duboko u očnoj duplji, a na vrh glave velika rupa, po tijelu usječeni krstovi, na nogama pečena koža, kao da je bio na ražnju i kao da su ga pekli.

Rahmetli Abdullah je zasigurno umro u najvećim mukama i bio je prva žrtva četničkog orgijanja koje će uskoro zahvatiti cijelu Bosnu i Hercegovinu, a ona, BiH, je trebala da nestane u moru velikopsrpske i crnogorske hegemonističke politike na Balkanu.

Abdullah je predvidio i opisao svoju smrt u jednoj od dvije zbirke pjesama koje je objavio u svom plodnom i hajirli životu koji je podario svojoj Bosni i vjeri islamu.

Ostali su da za njim tuguju njegovi roditelji i njegovi Vražićani i svi istinski Bošnjaci i muslimani. Njegova majka svako jutro poslije sabah-namaza pogleda kroz prozor prema mezarju koje je na brdu iznad kuće gdje leži njezin sin Abdullah, majka uzdahne i pusti suze učeći tihim šapatom Fatihu svome sinu.

Za kraj i sjećanje na ovog velikog čovjeka i patriotu donosim njegovu pjesmu u kojoj je predvidio svoj kraj. Knjiga je izašla iz štamparije godinu dana pred njegovu smrt.

UMRIJEĆU U SLAVU ALLAHA
Umrijeti majko hoću,
da ne bude Bosna RAM,
što ostalo od života,
bilo bi me živjet sram.

Umrijet majko hoću,
imana mi,dina,
Za slobodnu Bosnu
Rodila si sina.

Umrijeti majko hoću,
Prije Ramazana,
Neka babo post zaposti
Bošnjak-muslimana.

Umrijeti majko hoću,
S molitvom ezana,
Da minaret svjetlo krasi,
Cijelog Ramazana.

Umrijeti majko hoću,
u pjesničkom duhu,
umjesto zagrljaja šalji mi Fatihu.

Umrijeti majko hoću,
bez bojazni,straha,
podanik ću biti samo,
u slavu Allaha.

Rahmetullahi alejhi
rahmeten vasiaten!

Iz knjige Nijaza Salkića, „Bobak po bobak, bosanski đerdan, objavljene 2009. godine.

MOJI FAVORITI
GORNJA PUHARSKA
burek
Filter
MINUSPLUS
ancarstvoprirode
U urbanoj sahari života
Story of my life
Bloger gloger
Življenje
Bosnjacki front
GRADAČAC I NJEGOVE ZNAMENITOSTI KROZ HISTORIJU
Hikaje- mudrosti
Bosnian nasheeds
Dnevnik izgubljene buducnosti.
Pero moje duše
"SEHER" Vrazici
Dnevnik glavobolja
BUJRUM KOD AMIRA NA VELAGICE
hodačcestama
Princesswithoutroyallife
NEOBUX: Ne radite za novac neka novac radi za Vas!
Duradbegov Dolac
Moj centar svijeta
KALEIDOSKOP
VRAZICI ba Online
osobe sa invaliditetom
vakat
I carry your heart with me,I carry it in my heart!
Mejja-Su
LJubav u ime Allaha!
Crveni križ Općine Zenica
U.B.Bosnae Zelene beretke Vogosca
JEDI AJVAR I ČITAJ NAŠE PESME
Slike pogrešnih trenutaka.
Moj je zivot igra bez granica-TOSE 4EVER
SVJEZE VIJESTI IZ BIH
Ograničena vremenom
__malo drugačija mama!__
Nekada u BiH
☁Violet Hill☁
ALONE IN THIS WORLD !
Govor srca
Dirty cactus
IZRADA MATURSKIH RADOVA
Boston Celtics and NBA Where Amazing Happens
LJUBLJANSKA RAJA
Zanimljivosti iz znanja
Prošlost u sadašnjosti.. ♥
CroHerzegovina Gaming Community
Ti si moj najljepsi san
više...

BROJAČ POSJETA
1469496

Powered by Blogger.ba